راهکارهای حقوقی برای جلوگیری از مشکلات احتمالی ضامن در صورت عدم پرداخت وام توسط وام گیرنده
1) مقدمه :
1-1) اصولا تا زمانی که ضامن ، بدهی وام گیرنده را در صورت عدم پرداخت اقساط وام پرداخت نکند ، حق مراجعه به ضامن را ندارد ؛ چرا که ماده 709 قانون مدنی مقرر می دارد « ضامن حق رجوع به مضمون عنه ندارد مگر بعد از اداء دین....»
2-1) مشکل زمانی پیش می آید که وام گیرنده که اقساط را پرداخت نمی کند و بانک با اختیاری که در حین ضمانت از ضامن اخذ نموده است ، مبلغ اقساط را از حساب او کسر می کند و ضامن باید صبر کند تا هر قسطی که از حساب او کسر شده ، اقدام به طرح دادخواست نماید ( اقساط 20 میلیون و زیر بیست میلیون تومان در شورای حل اختلاف محل اقامت بدهکار و بالای 20 میلیون تومان در صلاحیت دادگاه حقوقی محل اقامت بدهکار )
در این حالت از نظر حقوقی ضامن پس از پرداخت هر یک از اقساط عقب افتاده ی وام گیرنده ، باید یک دادخواست جداگانه مطرح کند که در مواردی که اقساط وام قابل توجه نیست ( مثلا اقساط 500 هزار تومانی ) طرح دعوا پس از پرداخت هر یک از اقساط نه از نظر هزینه های دادرسی و هم از نظر زمان ، مقرون به صرفه نیست .
2) اقدامات پیشگیرانه ، قبل یا همزمان با قبول ضمانت :
1-2) اخذ تعهد از وام گیرنده توسط ضامنی مبنی بر اینکه ظرف مهلت معینی ذمه ی او ( ضامن ) را بری کند : هرچند ابتدای ماده ماده 709 قانون مدنی مقرر می دارد که ضامن فقط پس از ادای دین و پرداخت بدهی وام گیرنده حق مراجعه به او را دارد ، اما در قسمت دوم ماده مذکور می توان استنباط نمود که اگر وام گیرنده در مقابل ضامن متعهد شود که ذمه ی او را در مقابل بانک در ظرف مهلت معینی بری کند ، اگر در مدت مشخص شده ، حتی قبل از سر رسید تمامی اقساط ، مسئولیت ضامن را در مقابل وام دهند ( اصولا بانک ها ) ازبین نبرد ( بری نکند ) ضامن می تواند دادخواست مطالبه وجه علیه وام گیرنده مطرح کند ، برای توجیه این مطلب ، عینا قسمت دوم ماده 709 بیان می شود : « .... ولی میتواند در صورتی که مضمون عنه ملتزم شده باشد که در مدت معینی برائت او را تحصیل نماید و مدت مزبور هم منقضی شده باشد رجوع کند »
2) دریافت چک یا سفته از وام گیرنده توسط ضامن : در صورتی که در حین ضمانت ، ضامن از وام گیرنده چک یا سفته دریافت کند ، و برای چک یا سفته زمان پرداخت مبلغ آن درج شود ، وام گیرنده می بایستی ، مبلغ آن را پرداخت کند.
اما مشکلی که در این حالت پیش می آید این است که اگر خود ضامن اقدام به برگشت چک یا واخواست سفته و به تبع آن در صورت عدم پرداخت مبلغ آن اقدام به طرح دادخواست نماید ممکن است ، با این دفاع وام گیرنده ( صادر کننده چک یا سفته ) مواجه شود که طبق ابتدای ماده 709 قانون مدنی تا زمانی که بدهی بانک را ضامن پرداخت نکند حق وصول چک یا سفته را ندارد ، اما برای جلوگیری از قبول این استدلال توسط دادگاه دو راهکار پیشنهاد می شود :
راهکار اول : چک یا سفته را خود ضامن برگشت نزند یا واخواست انجام ندهد ، بلکه چک یا سفته را به دیگری منتقل کند تا او اقدام کند ؛ در این صورت با توجه به اصل عدم ایرادات در اسناد تجاری خصوصا در مقابل ید غیر مستقیم (کسی که چک توسط ضامن به او منتقل شده است ) دیگر ایراد وام گیرنده در دادگاه پذیرفته نمی شود .
راهکار دوم : در صورتی که خود ضامن با چک یا سفته اقدام کرده است ، می توان در پاسخ به ایراد ضامن ، بیان نمود که وقتی ضامن چک یا سفته ای به تاریخ مشخص صادر می کند ، در حقیقت با درج تاریخ بر روی چک یا سفته ، عملا و به طور ضمنی تعهد می کند که تا تاریخ مندرج در چک یا سفته ذمه ی ضامن در مقابل بانک را بری کند ، که مصداقی از قسمت اخیر ماده 709 قانون مدنی می باشد .
خداوند داناترین است
ناصر نصیری فیروز



نظرات کاربران (0)