اشتباه رایج و خطرناک در تنظیم مبایعه نامه ها

اشتباه رایج و خطرناک در تنظیم مبایعه نامه ها :

بسیار مشاهده شده است که در مبایعه نامه ها قید می شود « در صورت پشیمانی طرفین قرارداد از معامله ، می بایستی مبلغ .... ریال بابت پشیمانی به طرف دیگر پرداخت شود » این شرط عجیب ، عواقب وحشتناکی برای طرفین ، خصوصا خریدار دارد که صفحات بعدی به مسائل حقوقی آن خواهیم پرداخت .

ماهیت شرط مذکور از نظر حقوقی ، ایجاد شرط حق فسخ برای طرفین قرارداد است .

ماده ۴۰۱ قانون مدنی ، چنین شرطی را که در آن ، مدت برای تعیین زمان حق فسخ مشخص نشده ، باطل و علاوه بر آن موجب بطلان و بلااثر شدن اصل مبایعه نامه می داند ( گویا هیچ خرید و فروشی انجام نشده است!!!)

بنابراین ، ممکن است یکی از طرفین که بی اثر و باطل کردن قرارداد به نفع اوست ( اصولا فروشنده که به علت تورم و افزایش قیمت ملک ، باطل شدن قرارداد به نفع اوست ) دادخواست بطلان قرارداد به استناد ماده ۴۰۱ قانون مدنی مطرح کند .

استدلال حقوقی که بتوان این اشتباه را پوشش داد و مانع بطلان قرارداد شد :

برخی برای جلوگیری از بطلان قرارداد استدلال میکنند که ؛ شرط پشیمانی یا فسخ مذکور ، هرچند به صراحت مشخص نشده است اما به طور ضمنی مهلت اعمال حق فسخ ( پشیمانی) تا زمان تعیین شده برای تحویل یا تنظیم سند رسمی در قرارداد ، محسوب می شود و نمی توان گفت که شرط فسخ یا پشیمانی مهلت ندارد .